Rawazzie
Vrijdag 8 augustus 2008
Rawazzie betekent onkruid en onkruid vergaat niet. Ook Dommelvolk niet, want de begin jaren zeventig opgerichte groep staat anno 2008 op het Folkwoods podium. In de bezetting met Ad van Genechten (zang, gitaar, fluit), Bert Spin (accordeon, harmonium, piano, zang), Steeph Custers (viool, zang) en Jitze Kopinga (bas, gitaar, zang). Plus een hele trits muzikanten die voor deze gelegenheid ook mee optreden. "Dommelvolk is allereerst bij elkaar gekomen op uitnodiging van Tinus Kanters. Wij mochten vervolgens zelf bepalen wie er op zouden gaan treden," zo legt Van Genechten uit. En dus werd Wè-Nun-Henk, waarmee Dommelvolk ooit al een theatertournee deed, gevraagd en zijn er diverse oud-gedienden uit de Brabantse folkscene, zoals Jaap Oudensluijs (één van de oerleden van Dommelvolk), Mark Söhngen en Mart Heijmans die een optreden verzorgen. Rawazzie wordt compleet met de toevoeging van Nicoline Soeter, het duo Harrie en Kootje en Kees Buenen. Buenen maakte deel uit van Bots, de groep waarvan vorig jaar frontman Hans Sanders overleed. "Ik ken Kees al heel erg lang en Folkwoods leek me een mooie gelegenheid om een hommage aan Bots te brengen. We gaan een paar songs ten gehore brengen," zo vertelt Van Genechten. "Het is de bedoeling dat we in verschillende bezettingen op gaan treden, maar ook dat we enkele keren met z'n allen samen gaan spelen. Hierdoor ontstaan er weer mooite kruisbestuivingen.
Eigenlijk is het verhaal van Dommelvolk het verhaal van de ontwikkeling van de folkmuziek in Nederland. In de eerste helft van de jaren zeventig opgericht, in de tweede helft van de seventies diverse LP's gemaakt, maar in de jaren tachtig uiteindelijk gestopt met optreden. "De interesse in folk werd minder en veel folkclubs die uit de studentensociëteiten voort waren gekomen, sloten hun deuren," alsu Van Genechten. In de jaren negentig volgde nog een verzamel-cd, maar in 2000 kwam Dommelvolk weer bij elkaar. Niet voor uitgebreide tours. "We krijgen nog wel geregeld aanvragen binnen, maar het belangrijkste is dat we het zelf leuk moeten vinden. We repeteren ook nooit meer, dus eigenlijk zijn we een folkgroep in ruste."
Maar volgens Van Genechten vergaat naast onkruid ook de folk niet en hij ziet met tevredenheid de recente opkomst van de balfolk aan. "Een trend die is ontstaan in Frankrijk en na België nu ook naar Brabant over is gewaaid. Folk is geen gepolijste, gekweekte muziek, maar muziek uit de overlevering waar op is voortgeborduurd. Onkruid kan je wegmaaien, maar het komt altijd terug."
Folkwoods
